۱۵اکتبر ۲۰۲۵ - یک مطالعه ی جدید نشان داده است که داروی تیرزپاتاید(Tirzepatide)  فراتر از کاهش وزن و کنترل قند خون، در بهبود شاخص توده بدنی و سلامت قلبی-متابولیک افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز مؤثر است. این پژوهش که در نشریه Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده است، رابطه میان بهبود دسته ‌بندی BMI، سلامت قلبی-متابولیک و پیامدهای گزارش‌ شده توسط بیماران را بررسی کرده است.

دکتر رودولفو گالیندو، استاد دانشگاه میامی و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «این پژوهش ارزش درمانی تیرزپاتاید را فراتر از کنترل قند خون تأیید می‌ کند. مطالعات قبلی تأثیر آن را بر کاهش وزن و قند خون نشان داده ‌اند، اما در این تحقیق، اهمیت بالینی تغییرات در دسته ‌بندیBMI-مانند انتقال از چاقی درجه ۲ به درجه ۱- و ارتباط آن با سلامت قلبی-متابولیک و کیفیت زندگی بررسی شده است».

ارزیابی اثر تیرزپاتاید

در این مطالعه از داده‌ های کارآزمایی‌ های بالینیSURPASS-1  تاSURPASS-5  که اثر تیرزپاتاید را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ بررسی کرده‌ اند، استفاده شده است. شرکت ‌کنندگان بر اساسBMI  اولیه دسته ‌بندی شدند و تغییرات آنها در طول درمان پیگیری شد. تحلیل ‌ها بر سه محور اصلی متمرکز بود: نشانگرهای قلبی-متابولیک، پیامدهای گزارش ‌شده توسط بیماران، و میزان تغییرات مرتبط با بهبود دسته ‌بندی BMI.

شاخص ‌های قلبی-متابولیکی شامل HbA1c، قند خون ناشتا، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، پروفایل چربی خون و اندازه دور کمر بودند. پیامدهای گزارش ‌شده توسط بیماران با استفاده از ابزارهای معتبر مانند پرسشنامهIWQOL-Lite (تأثیر وزن بر کیفیت زندگی) وSF-36 (پرسشنامه سلامت عمومی) ارزیابی شدند. شرکت ‌کنندگان بر اساس بهبود، ثبات یا وخامت در دسته‌ بندیBMI  گروه ‌بندی شدند و تغییرات بالینی و روانی در این گروه‌ ها با در نظر گرفتن ویژگی ‌های اولیه و دوز درمانی مقایسه شد.

مزایای کلیدی سلامت با تیرزپاتاید

افرادی که دسته ‌بندی BMI آنها بهبود یافته بود، بطور قابل توجهی کاهش بیشتری در HbA1c، قند خون ناشتا و دور کمر داشتند. همچنین، بهبود در پروفایل چربی خون و فشار خون در این گروه بیشتر بود، هرچند این تفاوت ‌ها در همه شاخص ‌ها یکسان نبود. مهم ‌تر از همه، بهبود دسته ‌بندی BMI با نمرات بالاتر در پرسشنامه‌ های کیفیت زندگی همراه بود که نشان‌ دهنده ی عملکرد جسمی بهتر، افزایش اعتماد به نفس و ارتقاء کلی کیفیت زندگی است.

دکتر گالیندو تأکید کرد: «این یافته‌ ها نشان می‌ دهند که حتی تغییرات جزئی در دسته ‌بندی BMI-بدون رسیدن به BMI طبیعی- می ‌توانند مزایای سلامت قابل توجهی داشته باشند. همچنین، اثرات تیرزپاتاید وابسته به دوز بوده و دوزهای بالاتر احتمال بیشتری برای بهبود BMI و سلامت قلبی-متابولیک دارند، هرچند مزایا در همه دوزها مشاهده شده ‌اند».

پیامدهای بالینی

این مطالعه استدلالی قوی برای استفاده از بهبود دسته ‌بندیBMI به‌ عنوان یک شاخص بالینی مهم در مدیریت چاقی و دیابت ارائه داد. در حالی که کاهش وزن مطلق همچنان معیار مهمی است، رویکرد دسته ‌بندی BMI با شیوه ارزیابی خطر و تصمیم‌ گیری درمانی توسط پزشکان هم ‌خوانی بیشتری دارد. برای مثال، انتقال از چاقی درجه ۳ به درجه ۱ می ‌تواند خطر بیماری ‌های قلبی را کاهش داده و تحرک را بهبود بخشد.

یافته‌ های این مطالعه همچنین از استفاده از تیرزپاتاید به‌ عنوان درمانی دو منظوره حمایت می‌ کنند-دارویی که هم کنترل قند خون و هم عوارض مرتبط با وزن را هدف قرار می‌ دهد. برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و چاقی، این مزیت دوگانه می ‌تواند به کاهش تعداد داروها، کاهش هزینه‌ های درمانی و بهبود کیفیت زندگی منجر شود.

دکتر گالیندو در پایان گفت: «پژوهش‌ های آینده باید بررسی کنند که آیا بهبود دسته ‌بندی BMI می ‌تواند پیامدهای بلند مدت بالینی را پیش‌ بینی کند و آیا این مزایا در جمعیت ‌های گسترده ‌تر، از جمله افراد بدون دیابت، نیز مشاهده می ‌شود. مطالعات مقایسه ‌ای با سایر داروهای کاهش وزن نیز می ‌توانند نقش منحصر به ‌فرد تیرزپاتاید را در مراقبت قلبی-متابولیک روشن ‌تر کنند».

منبع:

https://news.med.miami.edu/tirzepatides-effect-on-bmi-and-cardiometabolic-health-for-people-with-type-2-diabetes/